All Posts By joyce

Voor Vincent

doorPosted on 0 Comments2min. leestijd194 gelezen

Speciaal voor Vincent, omdat je zo van mijn verhaaltjes houdt en het een heugelijke (heerlijk he, dit soort woorden?) dag is (grote kans dat je het daarom niet eens leest), van ♥ e met Mieke.

Hier komt ie dan: dinsdagavond de benen uit mijn lijf gelopen met Evi, bij het wandelen zwalkte ik richting prikkeldraad (zoooo moe) en heb ik talloze muggen en vliegen verslonden. Ben nu serieus aan het overwegen om voortaan met stof/mondkapje te gaan lopen. Kapot was ik. En omdat ik de laatste tijd snel duizelig ben en ontzettend moe, leek het me gisteren een mooie dag om te verven.

Had de kracht er niet voor om de kast opzij te zetten, maar hé, zo kan het ook, verrassing voor de nieuwe bewoners, overal witte stukken achter de kast. Heb nu spierpijn van alle vreemde houdingen, met Evi lopen is er een eitje bij. ’s avonds de bende opgeruimd, Lientjes rapport opgehaald op school en daarna nog visite. Supergezellig.

Te laat naar bed en vol inspiratie. Kon dus niet slapen. Toen het me lukte werd ik ’s nachts wakker, had toch te veel gedronken (ijsthee Vincent, wat denk je wel niet). Lekker terug mijn bed in, ja hoor Mr mug op mijn oor. Eruit (mug liftte gewoon mee), op zoek naar een klamboe, waarmee ik gelijk een hele voorraad kledinghangers over de grond trok. Mezelf erin gewikkeld en om half 5 wakker geschrokken van een nachtmerrie. Mijn moment om te denken; ik neem vanmiddag vrij. Zo gezegd, zo gedaan.

Lekker met een boekje buiten gezeten, na 1,5 uur dacht ik een druppel te voelen en riep mijn alterego dat ik wat moest gaan doen. Heerlijk gestreken, ik zeg het is er perfect weer voor. Keihard Beyonce aan, ramen open en gaan! Ze schreeuwde dat een beetje zweet geen kwaad kon, dus dat veegde ik af aan Harm zijn pas gestreken shirt, hahaha (rustig maar Harm, is een grapje…), snap je nu waarom ik aan jou dacht Vin? Ook Renate herinnert zich vast 1 van onze 1e baantjes nog wel, lekker in de wasserette kokendhete onderbroekjes vouwen van bejaarden. Eerst durfden we ze niet aan te raken, later maakten we er wedstrijden van, om de vlekken (ja, schoon wasgoed) maar niet te zien. En ik zie nog de lekkere dikke witte hotelhanddoeken uit de droger komen en die vadsige zwetende pad zijn gezicht eraan afvegen…denken jullie daar ook nog wel eens aan, als je je in een hotel afdroogt? Dit was het weer voor vandaag haha

 

Deel

Saté

doorPosted on 0 Comments1min. leestijd147 gelezen

Bij voorbaat sorry, maar Harm is er niet en ik moet toch mijn frustraties kwijt. Heb je geen zin in een ranzig verhaal, stop dan hier met lezen.

Hoe mijn ochtend begon; Lina klopt haar schoenen uit in de gang, ik roep of ze dat niet buiten kan doen. Stampvoetend komt ze de keuken in ‘Waarom?’. Ik wil het niet binnen hebben, doe het lekker buiten. ‘Maar ik doe het boven de mat’, Lina, dat is nog steeds binnen, ga naar buiten.

Nu komt het mooiste antwoord van deze ochtend: ‘Ja, maar er zit hondenpoep aan’. Mijn antwoord? Tuurlijk, waarom doe je het dan niet gewoon boven je kussen? Sarcasme begrijpt ze helaas nog niet. Goed, na een dag werken en boodschappen doen, verzoek ik mijn liefhebbende dochter haar klus af te maken, met een satéprikker (wie heeft hier geen herinneringen aan ;-)). Buiten wel te verstaan.

Als ik klaar ben met boodschappen opruimen, draai ik me om…wat zie ik op mijn aanrecht…een hele dubieuze sáteprikker…

Bedankt voor het aanhoren/lezen van mijn verhaal. Het lucht op en het scheelt Harm weer bij thuiskomst. Ook bedankt namens hem. Ik ga nu mijn aanrecht verder ontsmetten…

 

Deel