Zomer indoor

zondag, augustus 16, 2015 0 6

Het is dat het zo’n prachtige herfstige ‘zon’dag is, dat we ons laten vermurwen om naar zo’n indoor speelhol te gaan. Luc zeurt hier elk weekend om.
De laatste dagen zijn we best veel thuis geweest Lucje en ik, dus we gunden hem dit pleziertje. Onszelf gunden we iets anders.
Nou zijn er echt wel verschillen hoor tussen al die terreurhallen. We proberen ook vaak een wat luxere variant uit te kiezen, waar we nog iets van daglicht te zien krijgen. En ze niet alleen friet en kannen limonade serveren.
Harm trok me over de streep met plaatjes van mooie gecapitonneerde zwarte leren banken en een disco bowlingbaan.
Dat je hier bij binnenkomst zo voorbij loopt en mag plaatsnemen in een aftands ingerichte speelkeet, was een letterlijke domper.
De bedompte lucht valt het beste te beschrijven als oude muffe zweetsokken gedrenkt in kinderpis. Alsof ze die sokken voor blowers hingen te drogen en de geur zo constant je gezicht in bliezen.
Nee, nee dat klopt niet.
Er waren echt geen blowers. Dat had ik geweten. Nu kwam ik zuurstof te kort. En als een vis op het droge hapte ik constant naar lucht. Je weet nu welke lucht. Het erge is, je went eraan.
En past je aan aan je omgeving. Je legt je sokken lekker op tafel en krabt de schilfers van je kop en rolt eens lekker over de grond. Je verschuift daarbij wel wat vale bevlekte vloerbedekking tegels. Maar geloof me, dat valt niemand op.
Luc rent in zijn hemdje, met zijn tong op zijn knietjes en een snottebel opsnuivend richting de gekleurde speeltoestellen. Hij gedijt hier prima.

Harm bewerkt foto’s op zijn laptop en na mijn huiswerk, lees ik 6 edities aan Grazia’s. Ik ben weer helemaal op de hoogte omtrent de meest stompzinnige diëten en de vetes en liefdeslevens van Jennifer, Taylor en Sylvie. Mijn dag is weer goed.
Wanneer Lucje zich snikkend in onze armen wierp, hoorden we dat er een achterbaks jong Luc plaagde en hem tot bloedens toe krabde, werd het tijd om de ruimte te verlaten. Ik wilde de zoolafdruk van mijn ballerina inclusief vastzittende steentjes  achterlaten op het gezicht van het rotzakje.
Bij de bowlingbaan ontdekte ik dat de onderkant van de bowlingschoenen waarschijnlijk beter tegen zijn harses zouden kletsen.
Maar ik moest toch echt mijn gedachten verzetten.
Want ging ik echt mijn blote voeten in die oncharmante stappers steken? In één keer erin schuiven over het wrattensap van mijn voorgangers voet?
Niet aan denken. Niet aan denken. En al helemaal niet aan ruiken.

Na het bowlen onszelf verwend met een roze Magnum. We hebben het verdiend. Niet snugger om het op te eten in het speelhol, want de luchtvochtigheid was inmiddels gestegen. Bij binnenkomst voelde het alsof je een klamme zweetwashand in je gezicht kreeg gesmeten, waar net een hond mee was gewassen.
De behoefte aan frisse lucht werd groter en groter.
We renden het pand uit.
Eenmaal buiten ademden we diep in.
We hadden alleen niet gezien dat daar een haag van rokende mensen stond.
Wat een heerlijke frisse zomerdag in Nederland!

6

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *