Vervolg van mijn novasure avontuur

zondag, september 22, 2013 2 1

Voor de afspraak met de gynaecoloog moest ik bij een dependance zijn in Zaltbommel. Nog nooit geweest, dus toen tomtom mij naar een smal straatje voor bestemmingsverkeer verwees, parkeerde ik hem daar maar in de buurt. Na mijlen lopen vervloekte ik mijn hakken en de doodskopjes op straat. Ik moest in de Kerkstraat zijn. Na vijf rondjes om de kerk loop ik een goddelijke vent tegen het lijf, die me met alle liefde de weg wees. Ik had het idee dat hij het inwendige onderzoek ook wel even wilde uitvoeren. Dat maakte mij blij.  Zo vaak wordt mijn ego ook niet gestreeld. Fluitend liep ik naar binnen. Door een wirwar van gangen kom ik aan bij wat oranje stoeltjes, die zo lekker vloekten met de gele muren. Omdat ik in mijn hoofd druk bezig ben met de locatie te stylen, hoor ik bijna de arts niet.

Deze oude man brak algauw mijn fluit doormidden. ‘Wij vinden je toch nog wel erg jong’. Wie is wij dan? Lekker makkelijk om je te verschuilen achter je onzichtbare vriendjes, praat voor je zelf. Ja, vergeleken met hem was ik inderdaad nog een tiener. Hij leek aandelen te hebben in de Mirena spiraal en zei ‘dat is een eitje als je al kinderen hebt gehad’. Oftewel, je hebt al zo’n opgerekte doos, daar schieten ‘we’ hem van een afstand wel in. Met onze ogen dicht. Nog niet misschien. Ik zeg toch ook niet ‘u bent al zo oud en heeft daarom al zo vaak gepoept, dan voelt u het vast niet als ik mijn laars in uw aars ram?’. Maar dat zei ik niet, ik probeerde beschaafd te blijven, ik had de beste man namelijk echt nog even nodig. Zonder hem geen novasure.

Hij wacht uitnodigend op mij   :-(

Hij wacht uitnodigend op mij

‘Ja maar, 15% van de vrouwen komt toch terug met spijt en het is omontkeerbaar’. Dat is nou juist de bedoeling. Als hij me iets langer zou kennen, zou hij weten dat ik al sinds de zwangerschap van Luc roep ‘hierna is het klaar’. En Harm heeft zich niet laten steriliseren omdat ik bang ben dat hij de buurvrouw bevrucht. ‘Maar van Mirena voel je niks en dan kijken we over 5 jaar nog eens’. Volgens mij was ik niet duidelijk. IK-WIL-GEEN-HORMOONKNIJPER-IN-MIJN-KUT.  Ik geloof dat hij mij toen niet aardig meer begon te vinden. Het woord Mirena verdween naar de achtergrond en hij begon al pillen uit te schrijven voor de novasure behandeling. Misschien ook wel extra pillen voor mijn gemoedstoestand. Prima. En hij was nog niet begonnen over een eendenbek. Misschien was het niets eens nodig dat hij me onzedelijk zou betasten voordat ik mijn zin kreeg. Ik stond al half met mijn jas aan, toen hij toen hij toch nog even wilde kijken of er geen obstakels in mijn baarmoeder groeiden. Even werd ik zenuwachtig. Dat een poliep mij straks alsnog novasure door de neus zou boren. Ik twijfelde ook even of de arts mijn eierstok op de echo niet als vleesboom zou bestempelen en mij met een schalks lachje een folder van Mirena in de hand zou duwen. Maar nee, mijn binnenlandse grot was schoon. Whoehoe!

Mmm, veel pillen = veel pijn?

Mmm, veel pillen = veel pijn?

De arts geeft zich gewonnen en schrijft een briefje uit voor pijnstillers. Bij het weggaan zegt hij serieus ‘ik heb het geprobeerd’. Ik sus hem ‘ik weet het, je hebt je best gedaan’ en weet niet hoe gauw ik weg moet wezen. Wachten op het telefoontje. Ik kan al op vrijdag terecht, maar om dan met Luc zijn verjaardagsfeestje voor apegapen te liggen, is ook zo wat, dus we plannen hem op aanstaande dinsdag. Harm neemt alvast vrij, want ik hoor steeds meer verhalen over helse krampen, die twee dagen duren. Alsof je net bent bevallen of dat je gewoon dagen weeën hebt. Het verhaal van de ballon blijkt achterhaalt te zijn. Ze rekken nu je baarmoeder op, schuiven een buisje naar binnen en klappen dan een waaiertje open. Verhitten dit max 2 minuten en that’s it. Er zit wel een risico in dat ze je baarmoeder perforeren, maar ach kleinigheidje heb je algauw. Grapje natuurlijk, ik krijg al voorweeën als ik er alleen aan denk. Ik kan het de laatste dagen nergens anders over hebben. Mijn twee mannelijke collega’s grappen dat ze mij ook wel willen helpen. Maar de vrouwen vinden het mateloos interessant. Eerst is er nog gene om het erover te hebben, algauw smullen we met zijn allen van elkaars maandelijkse rampspoed. Niet letterlijk gelukkig. Iedereen is nu toch wel benieuwd hoe het bij mij uitpakt. Ik toch het meeste.

Wanneer ik mijn pillen ophaal, neem ik mijn portemonnee toch maar mee. Ik weet nooit wanneer je bij moet betalen. Niks aan de balie. Misschien later vanuit mijn ziektekostenverzekering. En ineens denk ik; krijg ik die gehele behandeling eigenlijk wel vergoed? Na heel veel telefoontjes van het kastje (zorgverzekeraar) naar de muur (ziekenhuis), word ik steeds pissiger. Hoe moeilijk kan het zijn? Ik ben toch niet de eerste met die vraag. Maar het tarief voor 2013 is nog niet bekend. Logisch, het is ook pas september, duh. Ineens besef ik dat de rekening van Harm zijn sterilisatie ook pas een jaar later op de deurmat viel. Denk je er eindelijk niet meer aan, wordt het je nog eens pijnlijk ingewreven. Lekker dan. Maar hoe moeilijk is het om het tarief van vorig jaar dan te achterhalen? Heul moeilijk blijkt. Als ik eindelijk een snuggere medewerker aan de lijn heb, blijkt het zo’n 2500,- te kosten. Bizar. Een knipje bij een man kost meer tijd en materiaal, maar kost 6 keer minder. Wordt weer eens duidelijk dat ook dit niet eerlijk verdeeld is. Blijkt dat mijn maximaal gekozen eigen risico nu van toepassing wordt. Kut, dat kost me honderden euro’s. Dan wacht ik nog een paar maandjes en kies dan tactisch mijn nieuwe zorgverzekering. Ik ben opgelucht en baal. Want ongesteld maakt uitgeteld. En van uitstel komt geen afstel…

1
2 Comments
  • Avatar
    Wendy
    augustus 2, 2019

    Ik realiseer me dat dit al een oud bericht is maar ik ben benieuwd wat je ervaring is met de novasure-behandeling. Daar kan ik geen blog over vinden.

    Ik ben ook nieuwsgierig of je de naam van die gyn nog weet uit deze blog. Ik ken er een boel in het jbz dus ben wel nieuwsgierig.

    Groetjes

    • joyce
      joyce
      augustus 2, 2019

      Hé Wendy, pfoe het is al 6 jaar geleden, geen idee, ik denk dat die gyn inmiddels met pensioen is 😉

      Maar helaas, ik kan je niet verder helpen, bij mij was uitstel wel afstel. Ik heb het niet meer gedaan. Veel lichamelijke klachten hebben een mentale oorzaak, daar ben ik toen met mijn transformatiecoach verder ingedoken en ik weet niet meer wat we toen hebben gedaan, maar wel dat het veel heeft geholpen. Goedkoper en pijnlozer dan de novasure ingreep!

      Succes, mocht je het wel gaan doen. Groetjes Joyce

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *