Propper?

dinsdag, november 5, 2013 0 0

Gisteren was het weer zover, ik had weer eens last van een sociaal ongemakje. Er was een quiz georganiseerd op mijn werk en het was geen optie om niet te gaan. Halverwege de dag vroeg ik me af of ik niet toch wat mankeerde om eronder uit te komen. Ik kreeg wel braakneigingen van het vooruitzicht, maar dat telde vast niet totdat ik mijn prullenbak eigenmondig had gevuld. Mijn teen knelde in mijn pump, ik had een opgeblazen buik van mijn overmatige broodinname en er zat een wimpertje op mijn ooglid, maar ergere kwalen kon ik voor het moment niet bedenken. Ik moest dus gewoon gaan. Voor het geval je je afvraagt wat er zo erg aan is (hallo, hoelang ken je me nou?), je mocht niet eens zelf je team samenstellen. Het was namelijk de bedoeling om te integreren met andere afdelingen en instituten. Ik voel die behoefte niet.

quiz simpsonsAlsof dat niet genoeg reden is om er spontaan jeukende pusbulten van te krijgen, was er nog een drempeltje. Je moest een vragenlijst invullen. De vragen waren bedacht door collega’s die overduidelijk in een melige bui hadden besloten nog een extra lijntje te snuiven, voor extra flauwe grappen. Had lekker zout gesnoven en mij er niet mee lastig gevallen. Maar ook hier werd ik verplicht aan mee te werken. Je bent benieuwd naar de vragen? Ik wil ze je niet onthouden, dus daar komen ze (plus mijn zoutloze antwoorden).

Vraag 1 Wat doe je als eerste als je opstaat? Douchen
Vraag 2 Wat is jouw lievelingseten? Peterseliesoep
Vraag 3 Wat is jouw favoriete sport? Winkelen
Vraag 4 Hoe vaak sport je per week? 0 x
Vraag 5 Hoeveel paar schoenen heb je?
Te weinig
Vraag 6 Hoeveel banen heb je na je studietijd gehad (excl. uitzendwerk)?
Ik heb niet gestudeerd
Vraag 6 Wat is je meest vreemde baan geweest (incl. uitzendwerk)?
Pyamapakken van bejaarden, onderbroeken en slabbers vouwen in een wasserette
Vraag 7 Wat kun je delen waarvan je verwacht dat niemand uit de groep het weet (quilty pleasure bijvoorbeeld)
Ik ben verslaafd aan lipgloss/balsems, heb er zo’n 100
Vraag 8 Wat is je favoriete land om te bezoeken en waarom?
Overal waar het warm is
Vraag 9 Waarvan word jij echt kotsmisselijk (letterlijk of figuurlijk)?
Gezeur over zwarte piet
Vraag 10 Ben je een vouwer of een propper (toiletpapier)?
Afwisselend
Vraag 11 Wat was je meest genante moment?
Geboren worden
Vraag 12 Met welke collega zou je wel eens beter kennis willen maken? Serieus?
Vraag 13 Welke collega verdient wat jou betreft een pluim en waarom?

Elsbeth, dat ze het uithoudt met ons op een kamer

Ja, je ziet het goed, twee keer vraag 6, ik denk dat ze er ook een pintje bij hadden gepakt. Over de vraag vouwer of propper was al een hoop gesproken. Serieus, hoe boeiend is dat? En nou wil ik dat best weten, maar niet van mijn collega’s. Ik visualiseer dat in a split second. Ineens zie ik iedereen met de broek op de knieën een prop papier langs de resten van hun uitwerpselen halen. IK.WIL.DAT.NIET. Maar goed, het leed is al geleden. En tijdens een toiletbezoek met een collega, waarmee ik hierover net gediscussieerd heb, hoor ik haar ineens vanachter haar (gelukkig) dichte deur roepen: ‘PROPPER’. Thanks darling.

Je meest genante moment? Alsof je dat gaat delen, doe normaal. Met welke collega wil je beter kennismaken? Euh niemand, daarom wil ik ook niet meedoen hieraan. Maar ze doelen vast op beschuitjes eten. Yeah right, iedereen voelt natuurlijk de behoefte om aan plein public toe te geven op welke collega hij heimelijk een oogje heeft. Als je dat al hebt. We werken niet in de fashionindustrie ofzo, maar bij een opleidingsinstituut. Picture that.

Quiz tafelOm 4 uur was het moment suprême. Ieder team stond aan een eigen statafel (waarom had ik ook alweer pumps aangetrokken?) en bedacht een naam voor zijn clubje. Namen als de Einsteins en Meister propper kwamen naar voren. Aangezien wij een controller in het team hadden, kregen wij een binaire code als teamnaam. Whatever. As if I care. Blijkbaar zag ik er ook zo uit. Ik staarde wazig geconcentreerd naar een granollen pilaar en twijfelde of ik hem zou knuffelen of mijn kop ertegen aan zou rammen. Terwijl ik al bezig was met mijn aanloopje, voel ik de hand van een collega op mijn arm ‘vermaak je je?’.
‘Ik vind dit de hel’ antwoord ik naar waarheid.
‘Dat is te zien’ lacht ze terug.
Fijn. We nemen de koetjes (mijn nieuwe pumps, waar komen die vandaan, die moét ze ook echt hebben) en kalfjes (hoe kinderen je lichaam verzieken) door en maken wat verveelde foto’s. De quiz gaat een beetje aan ons voorbij. Af en toe gaat zij nog wel in gesprek met andere onbekende teamleden. Ik distantieer mij daarvan. Ik wil gewoon naar huis. Dikke sloffen aantrekken en eten. Ik had honger als een beer. De nootjes en chips negerend, schilde ik een appeltje. Ik probeer weer een beetje op te letten. Niet op de quiz, want we hadden ondertussen al -2 punten gescoord. Ook een kunst. Terwijl een collega in de verte een liedje probeert uit te beelden en mensen eromheen staan te schreeuwen alsof ze een grasmaaier kunnen winnen, zoek ik de menigte af naar mijn kamergenoten. Die staan ook een beetje achter hun groepje om zich heen te kijken waar de nooduitgang is.

Wat een vage collega

Wat een vage collega

Mijn horloge is zichtbaar versleten van het aantal keren erop kijken, maar de tijd zit bij een slak op zijn rug. Ik glimlach nog een tijdje om me heen, maar de echte smile breekt door als het half zes is. Het moment dat ik weer in mijn comfortzone mag stappen. In de auto mijn ballerinaatjes en de muziek aan. Terwijl ik me bedenk dat ik niet moet vergeten een kaart te kopen en mijn rijbewijs te verlengen, ram ik bijna de auto van de directeur aan gort. Ondanks dat hij wegscheurt van het terrein (ook zo’n zin om dit verplichte nummertje te ontvluchten?) en ik van rechts kom, maak ik me klein achter mijn stuur. Alsof hij me ziet in het donker. Thuis wacht de warmte. Mijn gezin zit klaar om verse pompoensoep te eten. Harm wilde de soep wat zoeter maken en bedacht dat Curry (???) daar wel geschikt voor zou zijn. Met lange tong werkte ik het weg. Het was niet zo vies als de vorige keer, toen had hij er bloedsinaasappel doorheen geblenderd. Ik moet hem toch eens vertellen dat er grenzen aan creativiteit behoren te zitten. ’s Avonds op de bank knorde het varken in mijn buik gevaarlijk. Ik voerde hem bastognekoeken. Dat hield hem een half uurtje zoet. Toen wilde hij zout. Terwijl ik mijn bakkes volstouwde met pombear-chips, ging er ergens een gigantische alarmbel af; ik ben dus overduidelijk een Propper!

0

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *