Ik begrijp het niet

zaterdag, november 14, 2015 2 6

Klassieke muziek vult mijn lichaam. Zuivere klanken spelen in mijn hoofd. Overstemmen mijn nare gedachten. Ik wil ze niet horen. Want ik begrijp ze niet. Nooit gedaan. Mijn ongeloof toen mijn moeder me vroeger waarschuwde voor kinderlokkers, verkrachters en andere duistere figuren. Waarom dan? Waarom zou je een ander bewust pijn willen doen? Ik begrijp het niet. Luc is zes. Zijn wereld bestaat onder andere uit school, zwemles, eten en knuffelen. Uiteraard overheerst nu de komst van Sinterklaas zijn gedachten. Hij ziet de kleur van de pieten niet. Of ze gouden oorringen hebben of niet. Hij denkt alleen aan het feest. ...

Als de brandweer…

woensdag, november 11, 2015 0 3

Het duurde even voordat het rond was, maar vandaag was het dus tijd voor Luc zijn kinderfeestje. Het voelde niet eens als uitstel van executie. Dat komt waarschijnlijk omdat ik er verder ook geen verjaardags- en traktatiestress bij had. Kom maar op. Thuis tosti’s eten. Nou dacht ik dat meisjes konden krijsen, maar deze jongens gilden als een schelle brandweersirene. Dan zouden ze wel goed bij de eerste locatie passen van vandaag; de brandweer. Dat was ook de reden dat we het zo verlaat vierden, de brandweer in Zaltbommel doet dit op vrijwillige basis. Alhoewel ik me na dit feestje kan ...

Honger

zaterdag, november 7, 2015 0 4

Mijn laatste opdracht voor de praktijkdag Volgens mijn coach is het goed voor mij om weer te gaan werken, zodat ik weer deelneem aan het leven. Ik sta nu een beetje aan de zijlijn. Dat klopt wel, mijn veilige cocon is heel behaaglijk. Maar ik heb ook weer zin in een nieuwe baan. Helaas ben ik niet de enige en volgt afwijzing na afwijzing. Dus verbouw ik ondertussen heel het huis. Ook volg ik drie cursussen, waaronder Interieurstyling. Het is een thuiscursus met twee praktijkdagen. Vandaag was de eerste. Zo’n dag is eigenlijk voor mij ook wel alsof ik uit mijn ...

Apenheil…apenheul…

zondag, oktober 11, 2015 0 3

Bij het instappen van de auto sneed de wind al door mijn vijf lagen kleding. Naïef dacht ik dat ik later op de dag wel gewoon in mijn shirtje zou eindigen. Want de zon scheen. En we reden richting Apeldoorn. Een rit van ruim een uur is wat veel gevraagd van mijn eigen kibbelende apen. Dus ik was blij dat we het hadden overleefd. Blij sjorde ik de kinderen uit de auto. We waren er. ‘Is dat nou de apenbeul?’ vroeg Luc. Of zei hij nou wat anders? Ik heb volgens mij ja geknikt. De moed zonk me lichtelijk in de schoenen ...

Zomer indoor

zondag, augustus 16, 2015 0 6

Het is dat het zo’n prachtige herfstige ‘zon’dag is, dat we ons laten vermurwen om naar zo’n indoor speelhol te gaan. Luc zeurt hier elk weekend om. De laatste dagen zijn we best veel thuis geweest Lucje en ik, dus we gunden hem dit pleziertje. Onszelf gunden we iets anders. Nou zijn er echt wel verschillen hoor tussen al die terreurhallen. We proberen ook vaak een wat luxere variant uit te kiezen, waar we nog iets van daglicht te zien krijgen. En ze niet alleen friet en kannen limonade serveren. Harm trok me over de streep met plaatjes van mooie gecapitonneerde zwarte leren ...

Cursus opdracht

woensdag, augustus 5, 2015 0 5

Zojuist heb ik de tweede opdracht van mijn cursus 'Korte verhalen en romans schrijven' doorgestuurd naar mijn leraar. Mijn eerste opdracht vond ik leuker. Deze maakte ik op het balkon van ons resort in Turkije. Eén van de allerkortste verhalen uit de Nederlandse literaar is  Hulp van Herman Pieter de Boer: 'Wat doe je nou, Jochem!' riep Berend toen hij het huisje binnenkwam. Jochem stond bovenop een stoel. Van de balk hing een dik touw met een strop. Daar had hij zijn kop in. 'Dat zie je toch,'zei Jochem nijdig, 'ik ga mezelf ophangen. Ik zie er geen gat meer in. Wil je ...

De rest van de vakantie

maandag, augustus 3, 2015 0 5

Compilatie van onze vakantie in Turkije MUZIEK - De hit van het resort is toch wel die van Jody Bernal (wie kent em si, que no?). Extra prettig als er alleen nog ligbedjes tegenover de dj beschikbaar zijn. Het geluid knalt op standje ochtendgebed in de moskee mijn trommelvliezen in. Als ik mijn bedje ontvlucht en een duik neem in het water, hoor ik het bekendste nummer van Greace beginnen. Zachtjes hum ik mee. Verveelt me nooit dit nummer. Een puber dobbert voorbij. Hij kijkt zijn mattie misprijzend aan ‘wat een KUTmuziek’. Ik word oud. WEER – We genieten extra van de 33 ...

Dag 3 Vakantie Turkije

zaterdag, augustus 1, 2015 0 4

Ken je het gezegde ‘honger maakt rauwe bonen zoet’? Lulkoek natuurlijk, want rauw zijn die dingen kneiterhard en bijt je er je vullingen op kapot. Het gaat om het idee erachter. Zo heb ik er dan ook nog eentje. Slaap maakt elk bed comfortabel. De eerste avond had je me dubbelgeklapt in de kast kunnen parkeren en dan had ik daar ook heerlijk geslapen. Maar gisteravond plofte ik neer op het bed en kwam ik tot de ontdekking dat ze vergeten waren vering in het matras te stoppen. Dus in plaats van dat mijn kont wegzakte in het matras, ramde ik nu mijn ruggengraat ...

Dag 2 Vakantie Turkije

zaterdag, augustus 1, 2015 0 4

Na een verkwikkende douche (letterlijk door de ongewenste wisseldouches) spoorde ik de kinderen aan om zich klaar te maken voor het zwembad. Maar door de televisie op hun eigen kamer waren mijn smeekbedes aan dovemans oren besteed. Ik besloot Luc een handje te helpen. Toen ik hem in zijn zwemshortje hees, viel me op dat de muur in hun kamer iets minder wit was als de dag ervoor. Luc moet gedacht hebben, we hebben thuis al genoeg witte muren, laat ik die op vakantie eens opvrolijken. Met tekeningen van een soort kerstcadeautjes. Nou ik weet al wat hij dit jaar in zijn pakje vindt onder ...

Dag 1 Vakantie Turkije

vrijdag, juli 31, 2015 0 5

Om 2.45 uur ging de wekker. Waarom deden we dit ook alweer? Oh ja, vakantie. Ontspannen. Nog een lange weg daarnaartoe. De kinderen lijken op mij en slapen niet met adrenaline die door de aderen pompt. Dus toen ik Luc ‘wakker’ ging maken, keek hij me gewoon klaarwakker aan ‘wat is er?’. Hij hobbelde achter moedergans aan richting de douche. Douchen is mijn ‘ik-kom-weer-tot-leven’ momentje. Zoiets als wanneer een vampier weer bloed tot zich neemt. Afijn, je snapt wel wat ik bedoel. Het liefste sta ik in alle rust onder een hete straal. Maar mijn kleine mannetje kan ik echt geen toegang weigeren. Om mezelf ...