Ik begrijp het niet

zaterdag, november 14, 2015 2 6

Klassieke muziek vult mijn lichaam. Zuivere klanken spelen in mijn hoofd. Overstemmen mijn nare gedachten. Ik wil ze niet horen. Want ik begrijp ze niet. Nooit gedaan. Mijn ongeloof toen mijn moeder me vroeger waarschuwde voor kinderlokkers, verkrachters en andere duistere figuren. Waarom dan? Waarom zou je een ander bewust pijn willen doen? Ik begrijp het niet.

Luc is zes. Zijn wereld bestaat onder andere uit school, zwemles, eten en knuffelen. Uiteraard overheerst nu de komst van Sinterklaas zijn gedachten. Hij ziet de kleur van de pieten niet. Of ze gouden oorringen hebben of niet. Hij denkt alleen aan het feest. Het taaie snoepgoed in zijn handjes. Zijn verknipte speelgoedboek. Zijn lange verlanglijstje. Geen idee dat volwassen vrouwen elkaar de ergste ziektes toewensen op internet in het kader van de pietendiscussie. Alsof het bij hem op komt dat er volwassen mannen elkaar half dood slaan met een kinderfeest in gedachten. Hoe zou hij dat kunnen begrijpen?

ik begrijp het niet happinezLina is twaalf. Haar wereld draait veel om huiswerk, make-up, verliefdheid, beugels en snoep. Zij is al minder blue. Hoort natuurlijk veel op school, het nieuws en social media. Ze vindt mijn quote van Happinez op Instagram leuk. Maar het is natuurlijk helemaal niet leuk. Of voor haar echt te bevatten wat het betekent.
Tegenwoordig draait bijna alles om hebben. Het hebben van macht. Rijkdom. Gelijk. En mocht je het er niet mee eens zijn, word je onthoofd. Onder het mom van een geloof. Draait niet elk geloof om liefde, respect voor je medemens en een zo goed mogelijk leven leiden (op basis van de eerste 2 genoemde punten)? Dat is wat ik geloof. Maar bij Lina’s godsdienst les komt maandag waarschijnlijk IS ter sprake. Hoe kan ze dat nou begrijpen?

Het nieuws volg ik zelden. Harm praat me vaak bij. Zonder teveel details. Ik ben al visueel genoeg ingesteld. Wel stel ik hem simpele vragen. Na zijn uitleg snap ik het nog niet. Waarom dan? Onschuldige mensen doden, dorpen platbranden en nog zoveel meer ellende die ik niet eens kan typen, omdat het dan levend wordt voor me. Ik steek liever mijn kop in het zand en meng me niet in discussies. Ik leef in angst.
Ik wil geen verwensingen naar mijn hoofd geslingerd krijgen in een land waar de vrijheid van meningsuiting alle grenzen overschrijdt.
Ik wil niet met onbekenden online discussiëren over mensen die gevlucht zijn van wat vroeger ook hun veilige thuishaven was.
Ik wil niet bekvechten over iets wat een feestje hoort te zijn. Liever vier ik het leven. Niet in angst. Want eerlijk gezegd voelde ik hem vandaag op mijn schouders drukken. Keek ik vaak om me heen. Bij de intocht van Sinterklaas. Wat als een stel malloten het in hun zouden hoofd halen? Stiekem ben ik blij dat het voorbij is. En we ons terugtrekken in ons veilige huisje. Ik dank alles waar ik zelf in geloof dat ik zo mag leven. In vrijheid. Niet op de vlucht. Behalve dan soms voor de realiteit. Want die kan toch niet waar zijn? Ik begrijp het niet.
Of beter gezegd:

Je ne comprends pas…

6
2 Comments
  • Avatar
    Alexis
    november 15, 2015

    Lieve Joyce
    Zo mooi opgeschreven en zo waar. Het is allemaal niet te begrijpen. De wereld verhard iedere dag meer en daar groeien wij en de Kids in op. Je brengt ze normen en waarden bij en misschien denk je wel eens ….. waarom eigenlijk. Leef je leven en meer dan je best kan je niet doen. Xxx

    • joyce
      joyce
      november 15, 2015

      Bedankt Alexis voor je lieve woorden. Gelukkig is niet heel de wereld ziek, maar na dit soort berichten kruip ik het liefste onder een deken om te doen alsof het er niet is. Werkt natuurlijk voor geen meter, maar hoe valt dit uit te leggen aan de kinderen, maar ook aan mezelf. Serieus, ik begrijp het niet

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *