Eendenkooi

vrijdag, mei 29, 2015 0 7

Eendenkooi (1)Een briefje. Rij-ouders gezocht voor sportdag en voor een dagje natuur. Op de sportdag heb ik al iets gepland staan (hoe jammer voor mij als sportfanaat). Maar die andere dag kan ik. Lina kijkt me smekend aan. Dus vandaag reed ik met een auto vol meiden naar de Eendenkooi in Waardenburg. Nog nooit van gehoord, maar dat zegt in mijn geval niks. Of juist alles.

In Waardenburg worden we opgewacht door vier enthousiaste boswachters. Jawel, ze zien er precies zo uit, zoals je denkt. Maar goed, ik heb ook mijn best gedaan. Kaplaarzen uit de mottenballen getrokken, anti-teken-smeersel achter de oren en een oude jas opgeduikeld.

Kaplaarzen, check!

Kaplaarzen, check!

Met heel groep 7 & 8 de schuur in. Mijn respect voor de meester groeit met de seconde. De Eendenkooi verandert in een kippenhok. De kippen draaien op hun krukken en hebben de grootste lol. Maar de opperboswachter wil hun aandacht.
‘Wat is het verschil tussen een papagaaienkooi en een eendenkooi?’
‘In de ene zitten papegaaien en in de andere eenden’, klinkt het van alle kanten.
Ik glimlach. Dit wordt een fijne dag. Wil je het ook weten? Papagaaien zitten in een echte kooi met tralies en de eenden hier zijn vrij. Maar waarom bestaat zo’n eendenkooi?
‘Om de eenden te temmen’, roept Lina alsof we in een circustent zitten.
‘Om de eenden op te eten’, roept een hongerig kind.
Het antwoord is simpeler. Ik ben het alleen even kwijt.

Eindelijk, op pad. Ik voel me ook echt een heuse padvinder. Hoe we door de grassen stampen. Met ons groepje meiden van groep 8 en boswachter Cor. Ineens staat hij stil. Vol verwachting kijken de meiden hem aan. Ligt er ergens een eend? Een dooie? Nee, we buigen ons over een zwart drolletje. De quiz begint weer. Van wie is deze drol?
‘Een hert’, ‘een eend’, wordt geroepen. Lekker hoor zo’n stiltegebied.
Maar het zijn waarschijnlijk de uitwerpselen van een vos. Goed zo Cor, breng de spanning er maar in!

En dan moeten we naar boven kijken, naar een of andere vogel. Ook wordt er opgewonden gegild dat ze een libelle zien. De meiden zien van alles. En als ze zich hadden omgedraaid, zouden ze een blinde vink gezien hebben. Ik deed echt mijn best, maar ik zag het vaak echt niet. Wel de hertjes in de verte. Dat was een gaaf moment. Van een nanoseconde. En weg hupsten ze.
‘Wat is dat?’, wees iemand naar een rode tor op een blad. Ja, die zag zelfs ik niet over het hoofd met z’n vuurrode pulserende rode lijf. Bleh. Ik heb het niet zo op insecten. Kreeg spontaan jeuk.
‘Vroeger noemden we dat een bloedzuiger’, begon Cor, maar wat hij verder zei werd overstemd door meisjes gegil.

Laten we maar weer een opdrachtje gaan doen. We leren hoe de substantie van klei geen water doorlaat. De meiden houden met twee vingers de vieze flesjes vast. Ik hoor Lina mompelen dat ze liever gaat winkelen. Oeps. Foutje mijnerzijds. Maar stiekem denk ik hetzelfde. Sorry.

Eendenkooi (2)We lopen dieper het bos in. Cor vertelt wat over het eenden-vangnet, maar de meiden focussen zich liever op het balanceren op de ronde balken tussen de bladeren. Een opdracht dan maar weer. Blinddoeken om en ruiken aan een potje. Lina denkt aan appel. Blijkt honing te zijn. Ik moet ook zeggen dat ik Lina vaker appels voorschotel dan honing, dus niet gek.
De opdracht met bellen blazen valt in de smaak. Zo ontdekken we hoe de wind staat. Maar hé, er zijn ook nog kompassen. Noord… Oost. Opletten Joyce. Ik zie Lina op haar mobieltje kijken. Ik haak ook af en maak een foto van haar. Het zit gewoon niet in onze genen, probeer ik mezelf wijs te maken.

Eendenkooi (4)

Het is vandaag weer extra fijn om volwassen te zijn. Dan hoef je niet naar alles te luisteren en kun je af en toe gewoon weg lopen. Bij terugkomst gaat Cor onvermoeibaar verder over verschillende soorten gras, pluimen en onkruid. Dit is toch een stiltegebied? SSSTTT!

Katinka krijgt ondertussen slierten riet in haar haren geweven. Weer een fotomomentje. Ondanks Cor zijn verhaal over hoe mobieltjes alles stuk maken. Ik geloof je, maar ik maak er ook wat nieuws mee. Herinneringen. Katinka is haar strobos zat en als vlooiende apen ontfermen de meiden zich over de natuurlijke extensions van Katinka en ontvlechten haar haren. Ze zijn er zo druk mee, dus Cor richt zich weer tot mij. De helft hoor ik niet, want een of ander vliegend insect heeft zich een weg gebaand in mijn gehoorgang en als een malle sla ik tegen mijn oor. Van het ene beest bevrijd, vliegt het andere mijn neusgat in. Ik vloek binnesmonds. Ja, ik hou van de natuur. Echt. Maar ik HAAT insecten (behalve vlinders, die zijn lief, oh en lieveheersbeestjes ook). Heeft er iemand zo’n imker-kap voor over mijn hoofd? Of een klamboe? Iemand?

eendenkooi etc (1)

De meisjes hebben nergens last van en plukken bloemen. Cor vertelt een verhaal over een boomstronk. Iets met Deil, kerkhof, windhoos, links, oorlog, richtpunt, rechts pff ik ben hem kwijt. Kan ook komen doordat mijn aandacht wordt afgeleid door zijn wit uitgeslagen oorsmeer. Zijn er ook mensen die niet al deze dingen opvallen? Daar had ik dan vandaag even mee willen ruilen.

Met de eenden wil ik niet ruilen. Als het verhaal begint over het doden van dit schattige dier. Hoe ze dat deden? De meiden raden met glinstering in hun ogen.
‘Met gif?’ ‘Een mes?’ ‘Nek omdraaien?’
Cor weet het. De kooiker (de vanger en brute moordenaar van de eenden) snijdt met een mesje de keel door en dan draait ie de nek en breekt de kop. Het beestje leeft dan nog wel, maar kan niet meer vliegen. Die gooien ze dan in een spartelhok. Lekker Spartaans.

Eendenkooi (7)Bij de volgende opdracht gaan ze insecten verzamelen in een potje. Ineens schreeuwt er iemand dat er een beest op haar arm zit. Het blijkt een rupsje. Zachtjes wordt hij op een hand gezet en kan ik er rustig een foto van maken. Kijk daar hou ik van. Niet dat gefladder en gezoem. Of zoals de verzamelde torretjes en spinnen in de potjes. Ik krijg er letterlijk de rillingen van, van al die kriebeldiertjes. Dan vinden ze een mooie mot. Die is fotowaardig. Net zoals deze ochtend. Hij was echt prima. Cor zijn passie snap ik. Maar liever zou ik er alleen lopen. In stilte. Genietend van alles. Maarre, wel in een imkerpak. Want ik zit nu nog te krabben…

Eendenkooi (8) eendenkooi etc (2)

Ik kan de natuur echt wel waarderen!

Ik kan de natuur echt wel waarderen!

7

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *