Dag 1 Vakantie Turkije

vrijdag, juli 31, 2015 0 5

Om 2.45 uur ging de wekker.
Waarom deden we dit ook alweer? Oh ja, vakantie. Ontspannen.
Nog een lange weg daarnaartoe. De kinderen lijken op mij en slapen niet met adrenaline die door de aderen pompt. Dus toen ik Luc ‘wakker’ ging maken, keek hij me gewoon klaarwakker aan ‘wat is er?’.
Hij hobbelde achter moedergans aan richting de douche.
Douchen is mijn ‘ik-kom-weer-tot-leven’ momentje. Zoiets als wanneer een vampier weer bloed tot zich neemt. Afijn, je snapt wel wat ik bedoel.
Het liefste sta ik in alle rust onder een hete straal. Maar mijn kleine mannetje kan ik echt geen toegang weigeren. Om mezelf niet over de zeik te laten maken, mocht Luc niet met bootjes tegen mijn enkels varen of met een washand het doucheputje afdekken en op zijn glibberbillen door de douchebak heen glijden. Waardoor een overstroming onvermijdelijk is. Doordeweeks prima. Maar nu even niet.
Hij moest toch zijn energiestoten kwijt en als een sprinkhaan sprong hij om me heen. Altijd fijn als je nog wat wilt scheren.
Door de beslagen douchedeur begon nog een blij kinderhoofd tegen me te kwetteren.
Mijn spreekuur was nog niet begonnen.

Wanneer alle lijstjes zijn afgevinkt en we met precisie afgewogen koffers arriveerden op Schiphol, viel het op hoe snel we overal konden doorlopen. Daar hou ik van. Zelfs een bezoekje aan Victoria’s Secret paste nog in het programma. Niet dat ik wat heb gekocht, maar toch. Voelde goed.

De vlucht was te doen.
Ik zat naast de kinderen en Harm in het gangpad daarnaast. Dat had ik niet goed geregeld.
Luc uren verdragen in mijn vermoeide aura, was niet heel succesvol. Hij overschreed constant mijn irritatiegrens. Nu was die grens wel kleiner dan wanneer ik niet midden in de nacht ben opgestaan na een uurtje slaap, maar toch.
We dachten dat de iPad afdoende was, net als voorgaande jaren. Maar spelletjes doen is zoooo 2014.
Zonder WIFI (lees: Freek in het Wild) moest hij zich op andere manieren zien te vermaken.
Lekker met tafeltjes klapperen en de meest vreemde rijmende woorden (met altijd iets van ruk, poep, kut, tuk, snak, kak, erin) als een opgewonden kraanvogel door het vliegtuig krijsen, waren favoriet.
Ik pleit voor een apart, afgeschermd kindergedeelte met animatieteam voor alles onder de 10 jaar.
Net voor de landing kwam de stewardess nog langs met een bak vol chocolaatjes. Luc legde er zijn half afgekloven regenbooglolly bovenop.
Dat bedoel ik.
Fijn.

In de busreis kon ik een beetje bijkomen. De 43 graden werd gelukkig algauw met de airco terug gedrongen naar 38 graden. Vol medelijden keek ik naar de geparkeerde auto’s op straat. Hele Perzische tapijten lagen eroverheen gedrapeerd om de brandende zon buiten te houden. Ze lagen er wel mooi bij. Net als Luc. Totaal van de wereld lag hij te knorren.
Lina volgde al snel. Ik wilde ook zo graag even mijn ogen sluiten, maar elke keer als ik net begon te knikkebollen, deed Lina dat in overtreffende trap naast me. Headbangend tegen mijn arm.

Niet dat je denkt dat ik overdrijf. Zo ben ik niet ;-)

Niet dat je denkt dat ik overdrijf. Zo ben ik niet 😉

Bij onze aankomst verdween mijn slaap als sneeuw voor de zon. Is er überhaupt ooit sneeuw in Turkije? Ik kon het me met de verzengende hitte om me heen niet voorstellen. Maar de lobby van het mooie Side Star Resort was heerlijk koel.
Of we eerst een hapje wilden eten?
Het was inmiddels 13.45 uur lokale tijd (Nederland + 1 uur).
Ik had zo’n weeïg vliegtuiggevoel in mijn lichaam. Kon ook komen van de fruittella’s, bubblegum en andere mierzoete meuk die ik bleef kauwen tegen de oorpijn. Tevergeefs.
Maar een fatsoenlijke maaltijd ging er wel in.
En die vond ik in bulgur en een kikkererwtensalade.
MMM.

Met vernieuwde energie stonden we binnen no time in onze ruime familiesuite met twee aparte slaapkamers (een must!).
Nog nooit zo snel waren we omgekleed. Onze kamer bleek ook nog eens op maar 50 meter van het zwembad af te liggen. Het was druk, maar een Duitse vrouw stond twee ligbedden aan ons af.
Droomde ik?
Waar was het addertje?
Volledig tevreden dook ik in het zwembad. Zo hoort vakantie te zijn!

Aan het einde van de middag kwamen mijn schatjes glunderend naar me toe gehuppeld. Ze hadden een gedeelte ontdekt waar je panini’s kon laten maken en ook stond er taart, een soort oliebollen, wafels en meloen.
Was dit de hemel?

Terug op de hotelkamer bleek Luc niet te hoeven afkicken van fantastisch jungle nieuws. In de trant van; een spugende cobra heeft twee penissen in zijn staart. Tijdens een ruwe bui kan het vrouwtje er eentje afbreken (dat is pas pikstraf!). Maar gelukkig heeft het mannetje dan altijd nog een reserve piemel. Dankzij de Nederlandse zender was Freek gewoon met deze fantastische informatie achter ons aan gereisd naar Turkije.
Wij genoten ondertussen van de goedgevulde minibar. Heerlijk dat all-inclusive!

Normaal ben ik natuurlijk niet zo positief. Dus een beetje om te kotsen is het dan wel, al deze positiviteit van mijn kant. Wie weet wat de rest van de vakantie nog brengt 😉
En wees gerust, het eerste smetje kwam ’s avonds al om de hoek; opoe moest blijkbaar juist nu op bezoek komen. Bloeddorstig takkewijf.

5

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *