Circus

donderdag, oktober 23, 2014 0 7

Het was herfstvakantie. Luc logeerde bij een vriendje en Lina’s vriendin sliep bij ons. Vanaf 7.15 werd ik gewekt door gegiebel. Klinkt leuker dan het was. Het is namelijk ook mijn vrije dag. Gaap. Uitslapen doen we over 10 jaar weer. En je kunt rotter wakker worden. Luc heeft er nog wel eens een handje van om rond 6 uur over je hoofd te rijden. Met zijn brandweerwagen. Met sirene. En voor het geval de sirene niet duidelijk genoeg is, loeit hij het deuntje op volle toeren mee WHIEHOE WHIEHOE. Maar hij was er dus niet. We hadden afgesproken hem ‘s ochtends op te halen. Maar wat gaan we dan doen?

Dat blijft lastig, iets leuks vinden voor groot en klein. Gisteravond zijn we de zoektocht op internet uiteindelijk maar gestaakt. Maar vanmorgen wachtte dit dilemma nog steeds op ons. Donkere wolken dreven voorbij ons raam. Ik kroop nog verder onder het dekbed. Gatver. Depressief weer. De zin om daarmee in een dierentuin te slenteren, vervloog met de straffe wind die buiten de wolken voortduwde. We pakten allebei onze mobiel, in de hoop dat er afgelopen nacht nieuwe fantastische uitjes online waren gezet.

Een illusie armer, krijg ik via de wordfeud chat nog de tip om naar een subtropisch zwemparadijs te gaan. Ik associeer een jeukende chloor huid, opkomende wratten tussen mijn tenen en piswater in mijn ogen niet met het paradijs. Ik geef het even op, de kinderen vermaken zich nu nog prima met hun vriendjes. Even mijn mail checken. In een automatisme wil ik mijn Groupon mails deleten. Hé, wacht eens, las ik daar nou circus?

Op het Malieveld in Den Haag is deze week circus Renz te bezoeken met korting. Na de site gecheckt te hebben, blijken er voorstellingen te beginnen om 13.00 en 16.30 uur. Ik schiet de douche in en Harm gaat bellen. Eigenlijk bleek de actie al snel vol te zitten. Maar uiteindelijk hadden we mazzel en waren er nog precies vier kaarten voor 13.00 uur. Yes. Maarre, dan moeten we de kaarten wel minimaal een half uur van tevoren ophalen. Dus om 11 uur weg. Het was toen half 11…

Het blijkt dat ik dus ook best in 10 minuten kan douchen. Ik spoor de meiden aan om dit record te verbreken. Snel maak ik ontbijt voor hen, pak een tas en app de ouders. In de auto bel ik ze ook maar even, dat we heel snel langs crossen. Luc staat buiten al klaar te wachten met zijn koffertje. Ons schattebolletje. Hij klimt in de auto en ik app alweer. Sorry, dat we zo moeten wegracen en ik leg onze last minute actie uit. Lina’s vriendinnetje vliegt ook uit de auto en we sjezen door. We hebben 1 uur en 17 minuten om in Den Haag te komen, te parkeren en onze kaartjes op te halen. We redden het precies. De kinderen hopsen op de achterbank bij het zien van de megatent. Jeetje, hoe lang is het geleden dat ik zelf naar het circus ben geweest? Jaaaaaren. Dus toen Luc vroeg wat er bij een circus was, kwam ik niet verder dan een clown. Want zouden er tegenwoordig nog tijgers door brandende hoepels springen? We gingen het meemaken.

Circus (1)In de tent kraaide Lina ‘ik ben in de hemel beland’, met haar ogen strak op de snoepkramen gericht. Iedereen zocht wat uit en Harm vroeg met zijn broodje worst in de mond, of ik ook iets wilde. Neuh.
‘Quinoa-salade hebben ze hier niet,’ grijnsde hij, met saus om zijn lippen. Haha.
Luc rende naar de carrousel en we deden ook nog een rondje wc. Alles tegen betaling. Gelukkig hadden we lekker bespaard op de entreekaarten. Ik hou daarvan. En had net zoveel zin in de voorstelling als de kinderen.

Circus (2)Het begon met zwoel dansende dames in string en netpanty’s en ik vroeg me af of we wel in de juiste tent waren. Maar zij dienden als opvulling, want er liep ineens een ganzenvanger van Renz door de tribunes, met een clubje wit gevogelte achter hem aan. In de piste liepen ze heen en weer. Gespannen wachtte ik af. Toverde hij ze zo weg? Stak hij ze in de fik en veranderden ze dan in konijnen? Vlogen ze dan omhoog om met lichtgevende vleugels een bijzondere dans uit te voeren in de lucht? Ik verschoof naar het puntje van mijn stoel. Nee, ze liepen gewoon heen en weer. Niet eens synchroon. Oh wacht, er werd een hoepel aangereikt. Nu ging het gebeuren. Pfoe hij hield hem wel hoog in de lucht. Spannend hoor. De ganzen keken er niet eens naar en hoe de man ook omhoog wees, ze liepen er gewoon onder door. Iedereen lachte. Behalve ik. Dit was geen grapje. Die man faalde in zijn werk. Dat is sneu. Poging nummer twee. De hoepel werd nog maar een stukje van de grond gehouden. De artiest gebaarde heftig, maar de ganzen gingen er echt niet door heen. Gelach alom. Maar dit was geen vooropgezet plan. Dat was duidelijk. De hoepel werd tegen de grond gedrukt en na een aantal rondjes, liepen er een aantal ganzen doorheen. Er werd gejuicht. Nog net geen wave gedaan. Waren die mensen serieus?

Circus (3)Maar goed, een show moet je opbouwen. Beetje bij beetje werk je naar het hoogtepunt, dus ik moest gewoon wat geduld hebben. En Lina vond de ‘eenden’ zo schattig, dus ik ontspande. Dikke paarden met koeienvlekken renden de zandbak in. Wauw. Wat een mooie beesten. Hun vachten glommen van gezondheid. En daar was ik blij om. Want hoe graag ik ook een ballerina op hun rug wilde zien dansen, of liever nog, dat ze gestapeld werden en er eentje overheen sprong, toch vond ik het zielig. Die dieren horen niet heen en weer te galopperen in zo’n kleine bak. Rondjes te draaien voor applaudisserend publiek. En vervolgens te moeten knielen daarvoor. Dat ging me echt aan mijn hart. Ik moest het even aan Harm kwijt.
‘Ach joh, ze krijgen er toch een suikerklontje voor.’
Ja, nu voelde ik me echt beter. Naast het verpesten van paardengewrichten, laten we hun gebit ook wegrotten.

Circus (5)Ik schudde het van me af toen er 6 shetlandpony’s rond kwamen dartelen. Ahhhh. Ook zij renden achter elkaar aan en sprongen drie keer over een balkje, om vervolgens overladen te worden met enkele suikerklontjes. Lustten tijgers dat ook? Of voeren ze die onder mijn ogen straks kuikentjes, of stukken darm ofzo? Mijn maag draaide zich om. Maar ik vermande mezelf. Het hoort erbij. En ik verheugde me erop. Het zijn zulke imposante beesten. Daar word je gewoon stil van. Maar ze kwamen niet. Er kwamen wel twee hele lenige dames in sexy pakjes. Met hun benen wijd namen ze ondersteboven plaats op een soort gynaecologenstoel. Luc keek met open mond toe. Nou schijnt hij dat volgens de GGD standaard te doen, maar ik zag alle brave huispapa’s nu ook naar het puntje van hun stoel schuiven. De meiden wisten wel raad met ballen. Dat was duidelijk.

Valt ie...?

Valt ie…?

Ik vond het knap, dat wel hoor. Maar onder de indruk? Nee nog niet. Gelukkig was daar Milo de dwerg die met een andere man elke keer clowneske acts uitvoerde. Voor we het wisten, was het eerste uur voorbij. 20 Minuten pauze. Tijd om te plassen, te snacken en eventueel lichtgevend, ronddraaiende meuk te kopen bij de artiesten. Nog niet misschien. Een kilo enorm zoute popcorn hield Lina 10 minuten later zoet. We graaiden alsof we in de bios zaten. Deel 2. Nu kon het echte werk beginnen. Lenige mannen sprongen via de wipwap op elkaar en dat was echt knap. Ook was er een act met zo’n halve cowboy die messen naar een meisje gooit terwijl ze een ballon in haar mond heeft. Beelden flitsen door mijn hoofd, van als het mis gaat. Ook bij de balancerende man op ronde vormen, wanneer hij bijna zijn evenwicht verliest hoog in de lucht. De zaal houdt zijn adem in. De man zelf ook. Gelukkig herpakt hij zich. Ben ik enorm morbide, als ik bij elke act bedenk wat er kan misgaan en daar bijna op lijk te hopen?

Is dat de verveling? Ben ik verwend? Want het is eigenlijk hartstikke leuk, alleen verwachtte ik gewoon een Ark van Renz, vol met dansende beren, jonglerende leeuwen en goochelende giraffen. Maar dat dat niet leuk is voor de dieren, snap ik. Maar gooi er dan op een andere manier wat actie tegenaan. Met vuur, cirkelzagen en verdwijntrucs. Mm, misschien hadden we gewoon naar een show van Hans Klok moeten gaan. Maar ik zie de kinderen genieten, dus ik denk dat we de goede keuze hebben gemaakt. Hoewel Luc vijf minuten later vraagt of hij met zijn auto mag gaan spelen. Harm leest ondertussen het AD op zijn mobiel en de mijne valt tussen de stoelen door naar beneden. Lina helpt me met de weg wijzen en een artiest vist mijn mobiel uit het gras. Gelukkig een zachte landing. Je zou bijna vergeten dat je gewoon buiten bent. In een tent. Want het is er zo bloedverziekend heet, dat het joch voor me in zijn synthetische voetbalshirt alleen al zorgt voor extra broeikasgassen in de vorm van zijn zweetdamp. Gatver. En de popcorn begint naar plastic te smaken. Ik krijg steeds meer behoefte aan frisse lucht.

Circus (8)Maar we moeten nog even volhouden. Hoor ik ook de moeder naast me zeggen tegen haar dochtertje. ‘Het is echt bijna klaar. Dan krijg je lekker een ijsje’. Dat klinkt wel enorm als een beloning, alsof het wicht in een strafkamp zit. Zo erg is het nou ook weer niet. Ik richt me weer op de piste en laat me vermaken. Door vrouwen die een soort paringsdans uitvoeren in verenkostuums. Dat blijkt de inleiding voor een papegaaienshow. Ik hoop dat de wulpse vrouwen zo een slurf erbij pakken bij hun dans, ik heb echt zin in olifanten. Maar eerlijk is eerlijk, de papegaaien zijn te schattig. Op hun rolschaatsjes, fiets en auto. Lina wordt er ook helemaal blij van. Wat zijn ze mooi ook.

Circus (9)Circus (7)De volgende act is weer iets met lenige mannen, waarbij er eentje onbedoeld uit zijn broek scheurt en het enige waar ik me nog op kan focussen is zijn witte boxershort. De mannen in de zaal komen ook nog aan hun trekken bij de daaropvolgende artiest. Een super flexibele vrouw doet met haar voeten een hoedje op haar hoofd. Het nut ontgaat me, ze heeft immers handen, maar lenig is ze wel. Wanneer ze haar benen in haar nek legt, gaap ik. Zo begin ik elke ochtend de dag. Oké dan niet. Ik vergaap me gewoon aan haar slangenlijf en wat ze daarmee kan. Nog een dwergen act en eentje met een grote bak water en een spierbundel en zijn vrouwke, die op het natte en het droge hun kunsten laten zien. Dan komen alle artiesten en klappen we hard. Het was toch wel erg knap allemaal, van koorddanser tot acrobaat. Ik hoor Harm iets mompelen over olifanten en ik leg hem het zwijgen op. Sssht, niet klagen, laat de kinderen blij zijn. Enne, daar heb ik een blog voor 😉
Circus (12)

7

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *