• Eye eye kapitein

    donderdag, januari 17, 2013 0 0

    Sommige mensen hebben echt een brillenhoofd. Harm heeft bijvoorbeeld nu een tijdje een nieuwe bril en het staat hem zelfs sexy. Vind ik dan. Je hebt ook mensen die er niet uitzien met een bril op, zoals ik. Niet dat ik impliceer er wel uit te zien zonder bril, maar dit terzijde. Toch heb ik er eentje. Deze draag ik alleen niet buitenshuis. Alleen wel eens in het weekend ’s ochtends op bed als ik een boekje wil lezen. Voor dat doel voldoet hij prima. Maar ooit in een ver verleden ben ik wel als brilsmurf door het leven gegaan. Ook ...

  • Vakantie ontbijtje

    vrijdag, januari 4, 2013 0 0

    Echt heel lief Om 4.55 uur hoor ik Luc uit zijn bed komen. Na een paar keer terugleggen, gaat Harm douchen en naar zijn werk. Rond half 7 kruipt mijn smurfje nogmaals tegen me aan. Nu laat ik hem liggen en zowaar valt hij weer in slaap. Lina komt vragen of ze op haar tablet mag spelen. Na het douchen gooi ik lekker de ramen open. Het stinkt naar verbrand brood. Of zal het vuurwerk zijn? Lina komt blij vragen of ik al ga ontbijten. Als ik beneden kom heeft ze heel lief een verrassingsontbijt gemaakt mét super schattig briefje. ‘Nu ...

  • maandag, december 31, 2012 0 0
    TV makelaar

    In de Euromast voor TV makelaar

    De laatste dag alweer van 2012. Een jaar wat hoopvol begon met de TV makelaar op bezoek. Waarbij we ontdekten dat Lieke van Lexmond ook echt aardig is. Maar het helaas niet heeft geholpen ons huis te verkopen. Het leven gaat door, maar staat ook stil. Dat klinkt zwaar, als je bedenkt dat er zoveel ergere dingen gebeuren. Maar 2,5 jaar geleden ben ik toch al met één been buiten de deur gaan staan. De ander bungelt binnen. Wachtend op een koper. Het buitenbeentje kijkt reikhalzend uit naar een nieuw huis, misschien wel stoppen met werken en Hart & Huis een boost geven. Minder reistijd voor Harm en wat sneller bij vrienden kunnen binnenwippen. Een nieuwe start.

    De tijd gaat voorbij, Harm wordt 40, we zijn al 7 jaar samen en hebben totaal geen last van een seven years itch. Juist niet. We kennen elkaar door en door en toch ook weer niet. Want mijn gekkigheden variëren per dag. We lachen veel samen. Maar hebben ook best een zwaar jaar. Gelukkig hebben we elkaar. We kijken nu vooruit en leren elke dag bij. Van en over de kinderen. Maar ook over onszelf.

    Wat is echt belangrijk? Dat vraag ik me af, terwijl ik op de bank zit te typen. Dat we op een hip feest zijn met heel veel mensen en straks champagne drinken met een glitterbril van 2013 op? Of leggen we ons erbij neer dat we samen thuis zitten op de bank, zappend op zoek naar iets leuks. Want een beetje ingekakt voelt het wel. Burgerlijk ook. Vorig jaar voelden we nog een hoop onrust daarover. En werden we recalcitrant, van het ‘spetterend-het-nieuwe-jaar-ingaan-en-67-smsjes-versturen-naar-je-hele-contactenlijst’. We zijn om half 12 naar bed gegaan. Waarom jezelf op houden, omdat het moet? Ja, we zijn moe. En dat worden we nog meer van bankhangen. In bed hebben we het reuze gezellig. Samen. En sluiten we de buitenwereld even uit.

    Dit jaar zien we wel hoe laat het wordt. Maar we hebben de rust gevonden om gewoon op de bank te zitten. Hoeven niet meer zo nodig. Misschien weer als de kinderen wat groter zijn. We maken er samen een vet feestje van. Letterlijk dan. We zijn al begonnen met friet, met als toetje een berliner-oliebol. Voor vanavond ligt er stokbrood met allerlei smeersels klaar, chips, champagne, Harms lievelings chocolade hazelnoten, verse dikke chocoladekoeken met stukjes en uiteraard appelflappen en oliebollen. Rollend gaan wij ons bed in. Om morgen te beginnen aan een gezond nieuw jaar. Met een vers fruitsapje. Misschien gaan we weer joggen. De hometrainer hebben we ook al van zolder gehaald.

    Of ik verder nog voornemens heb? Gisteravond werd duidelijk dat ik met weinig mensen een band heb. Ik ben een einzelgänger en heb me de hele nacht afgevraagd of dat slecht is. Ik had hier alle tijd voor, aangezien Luc om de 5 minuten naast ons bed stond. Slaapdronken drukte ik zijn warme lichaampje tegen me aan en hij aaide over mijn wang. Dat beantwoorde ik met een hele hoop kusjes over zijn kleine bolletje. Liefde geven is zo moeilijk niet. Maar een band opbouwen met mensen. Hoe doe je dat? Wil ik dat verbeteren in 2013?

    Of gaat dat tegen mijn karakter in? Contact met anderen is natuurlijk gezellig. Het is fijn om een lief kaartje te krijgen, omdat ik stapels tijdschriften en kaartjes heb gestuurd in een moeilijke periode. Of een lang en gezellig mailtje van een oud-collega. Of onverwachts een bakkie te doen bij mijn vriendin schuin tegenover. Maar soms vind ik het ook gewoon heerlijk om alleen te zijn. Mijn eigen gang te gaan. Dat, in combinatie met een gezin, huishouden, parttime baan & webwinkel maakt het soms druk zat. Hoe vinden anderen de tijd om een band op te bouwen? Is dat vriendschap? En wanneer geef je het die naam? Ik ben er nog niet uit. Maar gelukkig heb ik nog tijd zat, om hierover na te denken.

    Er breekt namelijk een nieuw jaar aan over een paar uur. Waarin er verder nog een hoop te doen valt; ons huis verkopen, Lina helpen op weg naar de pubertijd, Luc voor het eerst naar school, bedenken hoe mijn ideale werk eruit ziet, mijn moeder helpen haar praktijk professioneel op te zetten, mijn vaders 60e verjaardag vieren en veel seks hebben zonder condoom. En blijven schrijven natuurlijk. En ik zal weer een hoop bijleren. Ook over vriendschap. Hoe dat precies werkt. En verder hoop ik dat we allemaal gezond blijven. Maar nu ga ik eerst genieten van mijn dikke vette chocoladekoek. En van mijn lieve man naast me. Of zoals mijn man grapt; genieten van mijn dikke vette man en mijn lekkere chocoladekoek naast me. Dus lekker genieten en veel liefde gewenst voor 2013!

    0
  • Rariteitenkabinet

    donderdag, december 27, 2012 0 0

    Kasteel bij daglicht Alsof mijn vorige verhaaltje nog niet genoeg bewijst dat ik vrij angstig door het leven ga, hier nog eentje. Soms kan het namelijk ineens de kop opsteken. Zoals tijdens een weekendje weg met vrienden. Voor Harm zijn 40e verjaardag. Zonder kindjes, dus alle tijd om bij te kletsen. Thuis bekeek ik alvast de site van het kasteel, wat gerund werd door Jan en Theo. Mijn verbeelding ging algauw met me aan de haal. Jan & Theo zou een homostel zijn met een stijlvol & hip kasteel. De inrichting van het kasteel in mijn hoofd kwam niet helemaal ...

  • Angst vs vertrouwen

    donderdag, december 27, 2012 1 0

    Je hebt mensen die leven vanuit angst en mensen die leven vanuit vertrouwen. Deze wijsheid komt van mijn man. Helaas is hij getrouwd met de 1e partij. Het is niet zo dat ik constant bang ben voor ziekte (alhoewel...), oorlog of gewoon falen. Maar mijn leven is er toch onopgemerkt van doordrenkt. Belaggio. Ziet er in ieder geval mooi uit. Zo ging ik vorige week uit eten met collega’s, omdat een collega een andere uitdaging heeft gevonden. We zouden gaan eten in Den Bosch. Gelukkig koos ze voor Italiaans en niet voor Sushi. Het werd restaurant Bellagio. Nog nooit geweest natuurlijk. ...

  • Frietje zonder

    vrijdag, december 14, 2012 2 0

    Helemaal ontspannen na een dag sauna is het vandaag D-day. Voor Harm. Na ruim 3 jaar ertegen aan hikken, ben ik maar zo vrij geweest om hem een handje te helpen bij zijn belofte om een afspraak voor zijn sterilisatie te maken. En dat als verrassing te geven op zijn 40e verjaardag. Met nog 39 andere cadeautjes, dat dan weer wel. Toch vonden mensen het raar. In mijn wereld is weinig raar. Mensen doen er zo krampachtig over. Sterilisatie, poep, seks, mensen vermijden het om er over te praten. Maar we doen het allemaal. Ik ben er vrij open over. ...

  • Onnatuurlijk lekker

    donderdag, december 13, 2012 3 0

    De spa. Mijn eerste kennismaking daarmee verliep niet helemaal zoals verwacht. Ik had wel zin in een massage, dus het leek me een leuk verjaardagscadeau. Ik was wel eens eerder in een sauna geweest. Toen ik 16 was ofzo, met een vriendinnetje, alleen en mét bikini aan. Dat mocht helaas niet in de spa. Daar zat die dag de angel. Je mocht alleen een badjas aan. Met niks eronder. Ik was rustig met badjas en al het zwembad ingedoken, maar dat leek niet de bedoeling. Ik probeerde me die dag over mijn preutsheid heen te zetten, maar het begin was al ...

  • Oordeel niet te snel

    donderdag, december 6, 2012 0 1

    Een beetje geduld svp. Mag het? Je kunt je neus wel in mijn kont duwen, maar daar ga ik niet sneller van. Daar word ik juist heel recalcitrant van. Krijg ik zin om uit te stappen. Maar daar vind ik het te koud voor. Dat is ook de reden dat ik rij als een slak in staking. Het is glad en dat vind ik eng. Ik kom er gewoon voor uit. De bejaarden racen me voorbij. Prima, hun leven is toch al bijna voorbij. Ik wil nog even mee. Dus als je de behoefte voelt, riskeer vooral je eigen leven ...

  • IPL

    dinsdag, december 4, 2012 0 1

    Kaal of kammen? Deze vraag is me weleens gesteld. Gelukkig niet op een eerste date ofzo. Nee, gewoon tijdens het werk, door een collega. Een vrouwelijke, rustig maar. Ik heb toch maar even gevraagd wat ze precies bedoelde, maar het was gauw duidelijk. Of er down under een oerwoud of woestijn was. Grote bossen zijn uit. Ja, het is wel degelijk ooit in geweest. Getuige sommige films van vroeger. Toen was Mr. Gilette nog niet geboren denk ik. Misschien is hij tijdens zijn geboorte verstrikt geraakt in aan elkaar gekoekt haar, dat hij daar later enorm veel soort scheermesjes voor ...

  • Dylon

    vrijdag, november 30, 2012 0 0

    Ik lust geen rozijnen. Krenten hou ik ook niet van. Helaas ben ik er zelf ook eentje. En vandaag hield ik ook zeker niet van mezelf. Het was een gewone dag. Lina naar school brengen, mijn haar in een masker draaien, Luc in bad en was vouwen en strijken. Mijn riemenla (ik weet het) uitgezocht en de was opgeruimd. Luc zijn bed verschoond, zijn spenen uitgekookt en wc schoongemaakt. Haren uitgespoeld, mails beantwoorden en pakketjes inpakken. Mijn oog valt op het pakje Dylon. Vorig jaar kerst stond (onder andere) op mijn verlanglijstje; zwarte textielverf. Om op mijn hartjes te kunnen stempelen. ...