• maandag, december 31, 2012 0 0
    TV makelaar

    In de Euromast voor TV makelaar

    De laatste dag alweer van 2012. Een jaar wat hoopvol begon met de TV makelaar op bezoek. Waarbij we ontdekten dat Lieke van Lexmond ook echt aardig is. Maar het helaas niet heeft geholpen ons huis te verkopen. Het leven gaat door, maar staat ook stil. Dat klinkt zwaar, als je bedenkt dat er zoveel ergere dingen gebeuren. Maar 2,5 jaar geleden ben ik toch al met één been buiten de deur gaan staan. De ander bungelt binnen. Wachtend op een koper. Het buitenbeentje kijkt reikhalzend uit naar een nieuw huis, misschien wel stoppen met werken en Hart & Huis een boost geven. Minder reistijd voor Harm en wat sneller bij vrienden kunnen binnenwippen. Een nieuwe start.

    De tijd gaat voorbij, Harm wordt 40, we zijn al 7 jaar samen en hebben totaal geen last van een seven years itch. Juist niet. We kennen elkaar door en door en toch ook weer niet. Want mijn gekkigheden variëren per dag. We lachen veel samen. Maar hebben ook best een zwaar jaar. Gelukkig hebben we elkaar. We kijken nu vooruit en leren elke dag bij. Van en over de kinderen. Maar ook over onszelf.

    Wat is echt belangrijk? Dat vraag ik me af, terwijl ik op de bank zit te typen. Dat we op een hip feest zijn met heel veel mensen en straks champagne drinken met een glitterbril van 2013 op? Of leggen we ons erbij neer dat we samen thuis zitten op de bank, zappend op zoek naar iets leuks. Want een beetje ingekakt voelt het wel. Burgerlijk ook. Vorig jaar voelden we nog een hoop onrust daarover. En werden we recalcitrant, van het ‘spetterend-het-nieuwe-jaar-ingaan-en-67-smsjes-versturen-naar-je-hele-contactenlijst’. We zijn om half 12 naar bed gegaan. Waarom jezelf op houden, omdat het moet? Ja, we zijn moe. En dat worden we nog meer van bankhangen. In bed hebben we het reuze gezellig. Samen. En sluiten we de buitenwereld even uit.

    Dit jaar zien we wel hoe laat het wordt. Maar we hebben de rust gevonden om gewoon op de bank te zitten. Hoeven niet meer zo nodig. Misschien weer als de kinderen wat groter zijn. We maken er samen een vet feestje van. Letterlijk dan. We zijn al begonnen met friet, met als toetje een berliner-oliebol. Voor vanavond ligt er stokbrood met allerlei smeersels klaar, chips, champagne, Harms lievelings chocolade hazelnoten, verse dikke chocoladekoeken met stukjes en uiteraard appelflappen en oliebollen. Rollend gaan wij ons bed in. Om morgen te beginnen aan een gezond nieuw jaar. Met een vers fruitsapje. Misschien gaan we weer joggen. De hometrainer hebben we ook al van zolder gehaald.

    Of ik verder nog voornemens heb? Gisteravond werd duidelijk dat ik met weinig mensen een band heb. Ik ben een einzelgänger en heb me de hele nacht afgevraagd of dat slecht is. Ik had hier alle tijd voor, aangezien Luc om de 5 minuten naast ons bed stond. Slaapdronken drukte ik zijn warme lichaampje tegen me aan en hij aaide over mijn wang. Dat beantwoorde ik met een hele hoop kusjes over zijn kleine bolletje. Liefde geven is zo moeilijk niet. Maar een band opbouwen met mensen. Hoe doe je dat? Wil ik dat verbeteren in 2013?

    Of gaat dat tegen mijn karakter in? Contact met anderen is natuurlijk gezellig. Het is fijn om een lief kaartje te krijgen, omdat ik stapels tijdschriften en kaartjes heb gestuurd in een moeilijke periode. Of een lang en gezellig mailtje van een oud-collega. Of onverwachts een bakkie te doen bij mijn vriendin schuin tegenover. Maar soms vind ik het ook gewoon heerlijk om alleen te zijn. Mijn eigen gang te gaan. Dat, in combinatie met een gezin, huishouden, parttime baan & webwinkel maakt het soms druk zat. Hoe vinden anderen de tijd om een band op te bouwen? Is dat vriendschap? En wanneer geef je het die naam? Ik ben er nog niet uit. Maar gelukkig heb ik nog tijd zat, om hierover na te denken.

    Er breekt namelijk een nieuw jaar aan over een paar uur. Waarin er verder nog een hoop te doen valt; ons huis verkopen, Lina helpen op weg naar de pubertijd, Luc voor het eerst naar school, bedenken hoe mijn ideale werk eruit ziet, mijn moeder helpen haar praktijk professioneel op te zetten, mijn vaders 60e verjaardag vieren en veel seks hebben zonder condoom. En blijven schrijven natuurlijk. En ik zal weer een hoop bijleren. Ook over vriendschap. Hoe dat precies werkt. En verder hoop ik dat we allemaal gezond blijven. Maar nu ga ik eerst genieten van mijn dikke vette chocoladekoek. En van mijn lieve man naast me. Of zoals mijn man grapt; genieten van mijn dikke vette man en mijn lekkere chocoladekoek naast me. Dus lekker genieten en veel liefde gewenst voor 2013!

    0
  • Kerst

    dinsdag, december 25, 2012 2 0

    Luc bedenkt waar Kerst om draait Kerst. Waar draait dat eigenlijk om? Lina denkt om de cadeautjes. Toen ze nog geen bergen onder de boom zag liggen vroeg ze beteuterd ‘vieren we dan geen kerst?’. Ik probeerde haar wat normen en waarden mee te geven. Maar dat viel niet mee. Het is vast ooit begonnen met een kind in een kribbeke ergens in een schuur. Later is daar lekker commercieel nog een dag aan vast geplakt. Ik vind het zelf ook dubbel. Ik geloof niet. Niet in God tenminste. Sorry pap, ik vond je verhalen vroeger rond kersttijd wel prachtig. Waar ...

  • Sinterklaasfeest

    zaterdag, november 24, 2012 0 0

    Sinterklaasfeest. Ik hou er niet zo van. Vroeger vast wel. Op dat vlak was ik een redelijk normaal kind. Ik kan me herinneren (of zijn het alleen de foto’s van toen die ik voor me zie), dat we fris gedoucht in onze pyjamaatjes met een nette scheiding vol spanning zaten te wachten. Op de sint, of de buurman die hard op de deur bonkte en een zak cadeautjes neerzette. Nu pas weet ik wat hier allemaal aan vooraf gaat. Respect voor alle mama’s. Lina gelooft niet meer. Wilde wel heel graag haar schoentje zetten. Harm keek me aan met die blik ...

  • Harm 40 jaar

    zaterdag, november 17, 2012 0 0

    Wat als je man 40 jaar wordt en hij geen wensen heeft? Wat geef je dan? Ik absorbeerde zijn opmerkingen als een spons. Hij laat een mooie foto zien van het noorderlicht en geeft aan dat ‘ooit’ nog eens te willen zien. Mooi, dat is een leuk cadeau. Dat werd een zware zoektocht. Mijn collega gaf ook nog eens subtiel aan dat er maar 1 uur per dag de zon schijnt en het er zo koud is dat je er kleding voor moet huren. Als klap op de vuurpijl raken de mensen daar snel depressief. Misschien dat Harm het eigenlijk ...