Carnaval

zaterdag, februari 9, 2013 0 0

Carnaval, wat betekent dat eigenlijk? Het zou bedacht kunnen zijn door een bezopen clown. Voor de zekerheid Wikipedia maar eens checken:

Carnaval (ook wel ‘Vastelaovend’ – Vooravond van het vasten) is een van oorsprong katholiek feest, dat ook heidense wortels heeft en gevierd wordt in de drie dagen voorafgaand aan Aswoensdag. Volgens de traditie duurt het feest van zondag tot dinsdagavond – de Vastenavond. Om middernacht vangt de vastentijd aan van 40 dagen, tot Pasen.

Heidense wortels? Goed verhaal. Maar waarom moeten mensen zich dan verkleden als een zak patat? Om zich te verlekkeren, omdat ze die 40 dagen niet mogen eten? Ik geloof er ook niks van dat al die lallende en hossende lui na carnaval gaan vasten.

Maar goed, het echte kerstverhaal is ook op de achtergrond van de kerstboom, gourmetstel en cadeautjes verdwenen Bij de meeste mensen. Dus dat is bij carnaval niet anders. Toch verbaast het me ieder jaar weer, dat volwassen mensen zich op deze manier willen verkleden. Kijk, elk (klein) meisje vindt of vond het leuk om zich in moeders rokken en hakken te hijsen en haar gezicht onder de lippenstift te smeren. En denken dat ze zo echt op Assepoester of een andere prinses leek.

Normaal mooi, maar nu een beetje scary

Heidi Klum; normaal mooi, maar nu een beetje scary

Maar dat je met carnaval eruit wilt zien als aardbei, piemel, spongebob, verkeerslicht, aap of banaan, snap ik niet. Kijk, als je nou Heidi Klum heet en er elke dag uitziet alsof je letterlijk door een ringetje past, dan snap ik het nog, dat je je verkleed als mens zonder vel. Een dag per jaar er niet knap, maar freaky uitzien geeft vast een kick. Maar ik ken weinig wensen die er standaard uitzien als een topmodel. Mocht ik me dan al willen verkleden, toch wel in een Heidi, zuster of prinsessenoutfit. Klinkt ook allemaal erg ordinair, maar benadrukt je vrouwelijkheid toch iets meer dan een grote clownsoutfit. Misschien heb ik ook wel wat weg van een clown, als ik ben uitgeschoten met mijn blusher, maar dat is niet bewust. Deze mensen kiezen er echter vrijwillig voor.

Action pakjes

Action pakjes

 

Vanmorgen reed ik naar de stoffenwinkel en ik heb nog nooit zoveel auto’s op de parkeerplaats zien staan. Blijkt dat naast de winkel ruimte is gemaakt voor carnavalspakjes. Een stormloop. En in de buurt van de stoffenzaak zit ook een Action. Daar kan ik natuurlijk niet gewoon voorbijrijden. Ik word naar binnen gezogen om mijn mand vol te laden met spullen die ik niet nodig heb, maar voor mijn gevoel altijd handig zijn. En halverwege de winkel heb ik alweer spijt dat ik niet gewoon een winkelwagentje heb gepakt. Nu moest ik af en toe mijn mandje neerzetten omdat mijn arm bijna uit de kom werd gerukt door het gewicht. En zo stond ik ineens in een gangpad met glinsterende pakjes. Waarom moet het allemaal zo synthetisch zijn? Je moet dan ’s nachts niet met je zatte kop in de buurt van een rokende dronkenlap gaan staan. Dat zorgt voor een vlammende avond, zeg maar.

Bij het verlaten van Malse Arckeldurp (Ammerzoden voor de niet-carnavallende-mens), vroeg ik me af of al die verwrongen plaatsnamen zijn verzonnen tijdens een wedstrijd ‘welke-beschonken-lampekap-bedenkt-de-idiootste-plaatsnaam’. Want vraag je echt zonder schaamte aan je matties of ze vanavond nog een biertje komen pakken in Goudpoeperslaand, Keieschiétersriék of Muggeziftersrijk? Om je vervolgens in je plakkerige (van alcohol, speeksel, zweet en ander ranzig vocht) piratenpak te hijsen. Wat er na een paar jaar toch niet zo fris meer uitziet, maar niemand die dat opmerkt, als je als een blik sardientjes de polonaise host door de sneeuw. Als spiderman naast je zijn bierpul over je rug leegschudt, omdat Grote Smurf probeerde te skydiven, maar niemand hem opving, geef je hem een natte knuffel. Je moet niet moeilijk doen op zo’n avond.

En laat ik nou om alles moeilijk doen. De herrie, de krankzinnigheid van die herrie, serieus, hier kun je toch niet echt blij mee meezingen:

‘Want hij sloeg ze door de keukenruit
Hiep piep hoera, Hiep piep hoera
En ‘t bloed spoot alle kanten uit
Hiep piep hoera, Hiep piep hoera’

Dan nog de lelijke synthetische pakjes, de kou (het sneeuwt en die pakjes ogen niet echt lekker warm), de polonaise en overal bier. Dat laatste snap ik, want je moet wel een hoop bocht op hebben om dit leuk te vinden. Ik lust geen bier, dus kleine kans, dat je mij hossend voorbij zal zien komen als kabouter.

Carnaval 1987

Die tandeloze clown ben ik

Carnaval met z'n tweetjes

 

Nou klink ik misschien wel erg als een azijnzeiker. Ik denk dat als je hiermee bent opgegroeid, het vast een heel gezellig feest is. Dat je een saamhorigheid voelt, als iedereen een lelijk pakje en bijpassend sjaaltje van het dorp aanheeft. Maar ik ben opgegroeid in Zwabberdam en daar leeft het niet zo als bijvoorbeeld in Oeteldonk. Op mijn Rooms Katholieke basisschool werd het wel gevierd. En mijn clownspak trok ik met veel plezier aan. Je bent kind en weet niet beter. In groep 8 kon je natuurlijk niet meer als clown. Alhoewel ik met mijn wafeltjeshaar en buideltasje er toch redelijk clownesk uitzie. Zelf vond ik waarschijnlijk dat ik er ongelofelijk gaaf, stylish en sexy (check die hand in mijn zij) uitzag. Dit was mijn laatste keer dat ik het vierde. En als ik die foto zo zie, is dat maar goed ook.

0

Er zijn nog geen reacties.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *