Angst vs vertrouwen

donderdag, december 27, 2012 1 0

Je hebt mensen die leven vanuit angst en mensen die leven vanuit vertrouwen. Deze wijsheid komt van mijn man. Helaas is hij getrouwd met de 1e partij. Het is niet zo dat ik constant bang ben voor ziekte (alhoewel…), oorlog of gewoon falen. Maar mijn leven is er toch onopgemerkt van doordrenkt.

restaurant-bellagio-den-bosch-restaurant-de(p restaurant,2365)(c 0)

Belaggio. Ziet er in ieder geval mooi uit.

Zo ging ik vorige week uit eten met collega’s, omdat een collega een andere uitdaging heeft gevonden. We zouden gaan eten in Den Bosch. Gelukkig koos ze voor Italiaans en niet voor Sushi. Het werd restaurant Bellagio. Nog nooit geweest natuurlijk. Dus ik bekeek van te voren de menukaart en belde ze op, waar ik kon parkeren. Stationsplein. Fijn, dit zegt me nog niks, aangezien ik nooit meer met de trein ga. Maar ik noteer het adres en telefoonnummer van het restaurant en de parkeergarage en ga op weg. Uiteraard met TomTom.

Aangezien mijn oogontsteking nog lekker doorettert, heb ik maar 1 lens in. Hoe onverantwoordelijk, ik weet het, maar met bril op ben ik zo ongelukkig. Maar handig is anders, terwijl het donker is en regent. Gelukkig probeert mijn linkeroog enorm te compenseren. Zo rijd ik gefocust richting de stad. Hoe dichterbij ik kom, hoe zenuwachtiger ik word. Vind ik de parkeergarage wel? En hoe kom ik dan in godsnaam bij het restaurant? De angsthaas in mij belt een collega. Schichtig kijk ik om me heen. Geen politie in de buurt? Ik ben me ook ineens bewust van al mijn angsten. Wat is het ergste wat me kan overkomen? Een boete voor niet handsfree bellen en wellicht het beledigen van een agent. Meegenomen worden naar het bureau, als ik er lekker eerlijk uitflap dat ik maar 1 lens in heb? Zover komt het heus niet, fluistert mijn vertrouwende alter-ego.

stationsplein

Ook vindbaar in het donker…

Mijn collega woont in Den Bosch, maar parkeren op het stationsplein zegt hem niks. Hij stapt daar vast wel ergens uit de trein en belooft (op mijn aandringen) op mij te wachten. Dat ik de parkeergarage levend haal, is overwinning 1. Ik bel mijn collega, hij staat bij Kees Kroket. Alsof mij dat iets zegt. Gewoon rechtdoor lopen. Ik zie hem en nog een collega staan en haal opgelucht adem. Wat een exercitie. Met mijn 2 chaperonnes bereik ik het restaurant. Ik maak me nog wat druk om de eventueel te vallen stiltes, of ik het eten wel lekker vind en of ik me wel normaal gedraag. Of ben ik toch te vulgair? Maar goed, kan een mens ooit té schunnig zijn? Vast niet. Kost me bakken met energie zo’n avond. We borrelen nog wat en ik word netjes teruggebracht bij de parkeergarage.

Shit, waar moet ik hier betalen? Als ik het eenmaal zie, staat er een man bij. Verdacht natuurlijk. Ik loop gewoon heel langzaam. Als ik ineens achter hem sta, draait ie zich straks ineens om en snijdt zo mijn keel door. Mijn hart klopt in mijn keel als hij zijn hand beweegt. Oh, hij haalt het parkeerkaartje gewoon uit de automaat en loopt nietsvermoedend door naar zijn auto. Pfff, dat was op het nippertje. Nu snel handelen Joyce. Angstig kijk ik om heen. Ze hebben hier toch wel camera’s hangen? Mocht er iets gebeuren, zou ik dan nog de tijd hebben om het profiel van de dader met bloed op de grond te beschrijven? Serieus, dit gaat door mijn hoofd. En meer, helaas.

Ik sprint nog net niet naar mijn auto en doe meteen de knopjes naar beneden. Maar dit is normaal, toch? Toch? In mijn achteruitkijkspiegel staat een man met een sporttas op de grond. Capuchon op en hij kijkt naar de muur? Wacht hij op zijn slachtoffer of op een transactie van drugs ofzo? Ik moet hier echt gauw weg, straks denkt hij dat ik een ooggetuige ben en wil hij van me af. Ik scheur weg en let niet goed op. Als ik wel de juiste pijlen volg naar de uitgang, kom ik daardoor nog 2 keer langs hem gereden. Harm grapte later, dat hij zo mooi de kans had om mijn kenteken in zich op te nemen. Daar heb je wat aan zo’n man.

0
1 Comment
  • Avatar
    -
    december 28, 2012

    Heel herkenbaar 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *